تا به حال اینگونه در مورد خدا نخوانده اید

((وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَى كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَتَرَكْتُم مَّا خَوَّلْنَاكُمْ وَرَاء ظُهُورِكُمْ: و همانا تنها نزد ما آمدید همانگونه که اولین بار آفریدیمتان و هرچه را که بارتان کرده بودیم پشت سر خود ترک کردید)) انعام، 94. وقتی در آن دنیا در مقابل خدا عرضه می شوی همه ی اموال، اولاد و القابی که در این دنیا خود خدا بارت کرده بود را پشت سرت ترک کرده ای و آنجا وقتی خدا وزنت می کند خودت را وزن می کند. تنها بحث سر این است که خودت (خود خودت) چقدر برای خدا می ارزی و آیا ارزش نگاه کردن1، سلام کردن2، هم کلام شدن2 و کمک کردن3 را داری یا نه.

((صبا خاک وجود ما بدان عالی جناب انداز  ***  بود که آن شاه خوبان را نظر بر منظر اندازیم

یکی از عقل می لافد یکی طامات می بافد  ***   بیا که این داوری ها را به پیش داور اندازیم)) حافظ

((صنعت مکن که هر که محبت نه راست باخت   ***   عشقش به روی دل در معنی فراز کرد)) حافظ

تجربه ی عشق در بهشت ممکن نبود. ما باید به زمین می آمدیم. زمینی که محنت بار است و آلوده ((به دریا زدن کار عشقِ فقط)).

به یاد زمانی باش که همه ی این ماجراها تمام شود ((إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ))4 و بساط دادگاه قیامت را هم جمع کنند و همان طور دور و برت خلوت و خلوت تر شود: تو مانده ای و یار و ابدیت   ...   : کاری بجز عشق بازی نمانده. باید برای آن روزها به اندازه ی کافی محبت ذخیره کرد؛ محبتی که حاصل تقواست؛ همانگونه که حضرت یوسف در پایان داستانش در قرآن به خدا میگوید: ((أَنتَ وَلِیِّی فِی الدُّنُیَا وَالآخِرَةِ تَوَفَّنِی مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ : تنها تو دوست منی در دنیا و آخرت. جانم را مسلمان بگیر و مرا به جمع شایستگان ملحق کن)) یوسف، 101. باید خون گریه کرد ((وَتَزَوَّدُواْ فَإِنَّ خَیْرَ الزَّادِ التَّقْوَى : و توشه برگیرید و همانا بهترین توشه تقواست)) بقره، 197.

بدان که تنها دوست همیشگی ات در دنیا و آخرت خداست. مجبوری رابطه ات را با او خوب و شیرین کنی نه فقط در ظاهر. باید او را زندگی کنی و او را نفس بکشی.

---------------------------------------------

1- ((سَلَامٌ قَوْلًا مِن رَّبٍّ رَّحِیمٍ)) یس، 58.

2- ((وَلاَ یُكَلِّمُهُمُ اللّهُ وَلاَ یَنظُرُ إِلَیْهِمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ)) آل عمران، 77.

3- ((وَلَیَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن یَنصُرُهُ)) حج، 40.

4- ((وَأَنذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ: و آنها را از روز حسرت هشدار بده. زمانی که کار تمام شود)) مریم، 39. وقتی می گوید هشدار بده از روز حسرت یعنی هشدارشان بده از حسرت بزرگ.





نوع مطلب :
برچسب ها : خدا، عشق، بهشت، زمین، تنهایی، ابدیت، تقوا،
لینک های مرتبط :


یکشنبه 2 تیر 1392 :: نویسنده : صادق ابراهیمی
   اختیار در آخرت هم هست؛ پس خدا به کسی موهبت آن دنیا را می بخشد که با اختیارش، خیانت نخواهد کرد.
    چگونه خدا به کسی، ((بِغَیْرِ حِسَابٍ)) ببخشد، در حالی که او در همین قلیل دریافتی که داشت امانت را رعایت نکرد؟ تا زمانی که برای متاع کوچک دنیا، دستور خدا را دانسته رد می کنیم، خدا به ما اعتماد نمی کند تا متاع های عظیم آخرت را  ببخشد.




نوع مطلب : انسان، 
برچسب ها : اختیار، نعمت های بهشت، امانت الهی، خیانت، آخرت، بهشت، بغیر حساب،
لینک های مرتبط :




درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : صادق ابراهیمی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

نیت کنید و اشاره فرمایید

 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic