تا به حال اینگونه در مورد خدا نخوانده اید

    وقتی می گویند خدا،  یاد مخلوقی خیلی خیلی بزرگ و پرقدرت می افتیم؛ هنوز فرق خالق و مخلوق را ندانسته ایم.   توضیح: 1 – همه می دانند که مخلوق, حتی از خودش هم آگاهی کاملی ندارد  ( نه آتش آگه است او هست سوزان  /  نه آب آگه که هست از جان فروزان ) نظامی . ولی خالق از تمام ابعاد وجودی مخلوقش آگاهی دارد  (ز یزدان دان نه از ارکان که کوته دیدگی باشد  /  که خطی کز خرد خیزد تو آن را از بنان بینی) سنایی.  2- خدایی که قابل اتکا و اطمینان نباشد، عملا فرقی با مخلوق ندارد؛ در حالی که مخلوق در تمام جوانب وجودی اش متکی به خالق خود است. 3- ما در ذهنمان، یک مخلوق را خیلی خیلی بزرگ و پرقدرت کرده ایم و اسمش را خدا گذاشته ایم در حالی که از یک رابطه ی بسیار عمیق و یک وابستگی بسیار شدید همیشگی به نام خالقیت و مخلوقیت غافل مانده ایم.  4- مخلوق و بنده, تسلیم امر خالق و پرورنده است و در مقابل او که از هر جانب به او احاطه دارد سرکشی نمی کند. امر, امرِ اوست. مخلوق، نه در بودنش اختیار دارد و نه در نبودنش (نه بخود آمدم اینجا، که به خود بازروم / آنکه آورد مرا، باز برد تا وطنم) مولوی ((وَرَبُّكَ یَخْلُقُ مَا یَشَاءُ وَیَخْتَارُ مَا كَانَ لَهُمُ الْخِیَرَةُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَتَعَالَى عَمَّا یُشْرِكُونَ: و پروردگار تو هر چه را بخواهد مى‏آفریند و برمى‏گزیند و آنان اختیارى ندارند منزه است‏خدا و از آنچه [با او] شریك مى‏گردانند برتر است.)) قصص، 68. .5- من شک را ترجیح می دهم به ایمان به خدای ناقص.





نوع مطلب : انسان، 
برچسب ها : خدا، ذهن، مخلوق، خالق، تسلیم، اختیار، توکل،
لینک های مرتبط :


 ((آنچه را که می دانید زیر پا نگذارید. این تمام عرفان است)) آیت الله بهجت (ره). واقعا که چه قدر زیبا گفته اند. ((آنچه را که می دانید)) یعنی: خدا و دنیای به حقش انسان (بنده ی قدرشناس و وظیفه دان و متکی). باید همه چیز در ذهنمان تعریف شده باشد: انسان و نیاز و دعا، بلا و صبر و رضا، عمل و پاداش، فقط باید این حقایق را به نفس قبولاند که لازمه اش این است که از نفس قویتر باشیم.





نوع مطلب : انسان، 
برچسب ها : آیت الله بهجت، عرفان، توکل، نفس، قبول کردن حقایق،
لینک های مرتبط :


~ مرحوم علی صفائی حائری در کتاب ((صراط)) فصل دوم صفحه ی 44 می نویسد: ((ما بر پول تکیه داریم. می گوییم: ((پول را روی کوه بگذار کوه جواب می دهد.)) بیچاره پول باید آن قدر بدود تا نان و آب و چای و سماور و وسیله بشود و تو می دانی که پس از این همه تبدیل تازه کارها تمام نیست که واسطه ها و شکست ها زیاد هستند. این است که نه تنها مومن ها بلکه هرکس که تکیه گاهی می خواهد باید بر خدا تکیه کند عَلَی اللِّه فَلیَتَوَكَّلِ المُتَوَكِّلون که تکیه گاه ها و پناهگاه های دیگر خودشان آواری بر سر تو می شوند و باری بر دوش و استخوانی در گلو.))       یکی از دلایل واضح این درس علی صفائی حائری، این است که تکیه گاه های فانی، تو را از زمان تمام شدنشان می ترسانند و مجبورت می کنند که زیادشان کنی! و می بینی که دغدغه هایت را نه تنها کم نکرده اند که به آنها اضافه هم کرده اند و وزن سنگین آنها نیز بر دوش تو می افتد.





نوع مطلب :
برچسب ها : تکیه گاه، توکل، تکیه گاه فانی، توکل اشتباه،
لینک های مرتبط :




درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : صادق ابراهیمی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

نیت کنید و اشاره فرمایید

 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic