تا به حال اینگونه در مورد خدا نخوانده اید
چهارشنبه 3 خرداد 1396 :: نویسنده : صادق ابراهیمی

از دو ماه قبل از شروع ماه رمضان آمدنش را با ترس به هم خبر میدهیم! چند روز مانده به ماه مبارک هنگام آب خوردن میگوییم: ((الان خوبه. سه روز دیگه که همین آب رو هم نمیتونیم بخوریم!)). با شروع ماه رمضان و اولین سحر، با توکل بر خدا وارد امتحان میشویم. تا ظهر مشغول به کار خودیم. ظهر احساس گرسنگی و تشنگی می کنیم ولی بعد از یک ساعت که بدن اصرار می کند و پاسخی نمی یابد (!) از خواسته خود دست بر می دارد. بعد از ظهر را با کمی ضعف می گذرانیم و به افطار میرسیم. خوشحالیم که توانستیم. یک تابو را جلوی چشمانمان می شکنیم و اعتماد به نفس پیدا می کنیم. کم کم که ماه از نیمه می گذرد کاملا برنامه بدنمان با این ماه مطابقت پیدا کرده و ثابت می کنیم ما سرور و مالک این بدنیم.

 

شاید یکی از درس هایی که در عمل در یک ماه روزه داری میگیریم این است که به خودمان ثابت می کند اراده مان آن قدرها هم مغلوب محیط نیست. به ما می آموزد که اراده ما می تواند اهداف به ظاهر دور از دسترس را ملموس کند. پس ما نباید با روزه مان بر سر خدا منت بگذاریم: ((وَمَنْ جَاهَدَ فَإِنَّمَا یُجَاهِدُ لِنَفْسِهِ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِیٌّ عَنِ الْعَالَمِینَ: كسی كه مبارزه و تلاش می كند فقط برای خودش مبارزه می‏كند. همانا خداوند از جهانیان سخت بی نیاز است)) عنکبوت، 6.




ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها : روزه، اعتماد به نفس، روانشناسی، امتحان، اراده، پزشكی، حد نخوردن غذا،
لینک های مرتبط :


من صبر را از زیاد بودن با بچه ها یاد گرفتم. لجبازی ها، غرورها و دلخوری های بزرگ ها، خیلی شبیه همان رفتار بچه ها است و اصلا ریشه ی این رفتارها در بزرگی، در همان بچگی است. شاید رفتار اصیل و مستقیم برخواسته از دل انسان ها، رفتار بچگی است. فقط در آن زمان انسان نمی تواند خود را با عقل بپوشاند ولی کم کم این توان را پیدا می کند و مانند پیاز لایه لایه خود را می پوشاند.

     ((لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ: قطعا از حالى به حالى برخواهید نشست.)) انشقاق، 19؛ پذیرفته ام این حالات مختلف را. چقدر راحت شده است که هر وقت کسی حوصله نداشت، مرا براند و وقتی حوصله داشت، بیاید به پیشم و من بپذیرمش ((لَئِن بَسَطتَ إِلَیَّ یَدَكَ لِتَقْتُلَنِی مَا أَنَاْ بِبَاسِطٍ یَدِیَ إِلَیْكَ لَأَقْتُلَكَ إِنِّی أَخَافُ اللّهَ رَبَّ الْعَالَمِینَ: اگر تو دستت را به سوى من دراز كردی تا مرا بكشى من دستم را به سوى تو دراز نمى‏كنم تا تو را بكشم چرا كه من از خداوند پروردگار جهانیان مى‏ترسم.)) مائده، 28.





نوع مطلب :
برچسب ها : انسان، لایه لایه، روانشناسی، یچگی، عقل، رفتار،
لینک های مرتبط :




درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : صادق ابراهیمی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

نیت کنید و اشاره فرمایید

 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic